Er was eens een engeltje.......zo kan ik in de kersttijd mijn waargebeurde verhaaltje wel beginnen.
Op een van onze vakanties in Schotland kwamen we in Oldmeldrum in een klein winkeltje een paar mooie beeldjes tegen,engeltjes. Een statige engel en twee vrolijker typetjes met luit en harp. Manlief was vooral ingenomen met het statige engeltje en thuis stond het al spoedig op een goed zichtbare plaats in de woonkamer. Alleen, want mijn engeltjes pasten volgens hem niet bij zijn voorname engel.
Helaas, bij het opzetten van de kerststal stootte hij per ongeluk tegen zijn engeltje en je snapt het al, in stukken lag het op de vloer. Dat was zijn straf, hadden de engeltjes bij elkaar gestaan dan was er niets gebeurd.Toen we weer in de buurt van Oldmeldrum waren, zijn we toch maar weer naar het winkeltje gegaan, want je weet maar nooit. Nee dus en ook de volgende jaren er vaak naar uitgekeken, maar nooit kwamen we dit beeldje weer tegen. Tot ik opeens op de verkoopsite e-bay tot mijn grote vreugde het beeldje tegenkwam. Er kon nog net op geboden worden.Natuurlijk deed ik dit en ja hoor voor 1 pond was het van mij. Het moest uit Engeland komen. Ik nam contact op met de engelse mevrouw en vertelde in een e-mail dat het onze kapotgevallen was. Het beeldje werd bezorgd en tot mijn grote verbazing zat er een briefje bij in vlekkeloos nederlands. Hierin vertelde ze dat ze blij was dat het engeltje zo goed terecht kwam. Ze was er zuinig op geweest en het had altijd in een glazen kast gestaan. Nu was ze het interieur aan het veranderen en de vitrine moest plaats maken voor andere meubelstukken. Wees voorzichtig, niet meer laten vallen stond er ook nog bij. Weer een e-mail gestuurd dat het beeldje in goede staat was aangekomen en er ook in gezet dat haar nederlands beter was dan mijn engels. Dat klopte, want ze was in Nederland geboren en met een engelsman getrouwd. De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Dit had zo moeten zijn.


